milyon sesli mýzýka

  klee

Sabrý büyük gerçekten, beni baðrýna basanýn

Þiirimin kumasý çok, pervanemin gözü baðlý

Bir günah gömüsü oluyor elif dediðimde çarþý

Ne geyikli gece ne mis sokaðý ne tahanýn kitabý

Dilsizin duasýyla, çolaðýn tokadýyla açýlan

Bu dul coðrafyada kendine akýyor iþte her kapý

Kara donlu güvercinlerle dolsa da aþkýn çayýrý

Benim gecelerim leyla cesedinden geçilmez

Ateþ topundan bir kuyuda çýnlar gündüzüm

Daðlar bizim deðil ama ferman hep padiþahýn

Ýki dize iki dize büyürdü göçmen çocukluðum

Rimbaud’nun gemisine binerdim, Ali’nin terkisine

Davul tozu ve minare gölgesi içinde yaþamak

Benzer mi hiç kalbi kar kaldýrmayanýn endiþesine

Bu yüzden ölüm korkusuyla avutuyorum gönlümü

Bu yüzden, sazlýðý özleyen ney gibi evime dönüp

Anamýn saçýnda beyaz bulmaca oynuyorum

Ýnsan her yerde doðar fakat vatan gerek ölmeye

Geçiyorsam þimdi aþktan, kýzlarý evden kovarak

Hep bu bozuk düzen, bu daraðacý suratlý toplum

Elifin uðru nakýþlý tamam yavru balaban bakýþlý

Fakat ya açsak, yorgunsak, al kan içindeysek

kandinsky

Nerede kereveti bu masalýn, gökten böyle düþerken siccin

Kerameti nerede hocam bu makus tarihin, körelen giyotinin

Musa’ya men ve selva biriktiren, hiraya incir ve zeytin

O kýzlar nerede? Elleri morfin ve tütün kokan bu ecinniler kim

Kim bu cennet vatanýn uðruna ta uzak asyadan gelip bizim

Mahallemize tüy dikip konsomatrislik yapan hiroþima sevgilim

Bu fanusta kaç yunus kaç okyanus böyle soðuk sular içerek

Eniþtemiz mi olmuþ firavun dere tepe ana avrat düz giderek

Kantocu peruz kim mehdi nerde niçin öpsün bizi bamsý beyrek

miro

BAÐIMSIZ

Daðlar daðlarýn üstünde iþte evler evlerin, bakar durursunuz

Bir Ýskender ordusu tüner üsküdarýn düþüne, bakar durursunuz

Odysseus mu spartaküs mü lambamýz bozuk seçilmiyor insandan                                  

Sýrýtarak bütün darýlarýmýzý yedi bezirgânlar, bakar durursunuz

EMÝN ÇÖLAÞAN

Kesip saklardým bütün yazýlarýný, kupon biriktirir gibi

Ah dostum, satýlmýþ medya iþte, bilemediler kýymetini

Týrstý ertuðrul faciasýndan bak tuzsuz deli bekir bile

Beklerim, ara sýra uðra yanýma, tedavi görüyorum þimdi

ZENCÝLER BÝRBÝRÝNE BENZEMEZ

Caz mý istersiniz petrol mü, Kunta Kinte mi, Harlem mi?

Çan mý büksün kulaðýnýzý ezan mý, eldiven mi totem mi?

Çatlak bir zenci dudaðý gibi mi doðar afrikada güneþ

Fildiþinden bir daraðacý yoksa yaðlý bir urgan gibi mi?

NEF’Î

Dadaþ dediler amma hiç yolu düþmemiþ Erzurum yaylasýna

Muradi bir gürz altýnda sermiþ postunu þiirin hýmbýl atlasýna

Kelle koltukta, dil pabuç gibi, yürek adeta mangal.. þiraze yok

Mutluluða bakýn ki gökten nazire inmiþ Siham-ý Kaza’sýna

Ali Emre

Ters çevrilmiþ þuh bir denize bakýyor, Fatih’in tam da göbeðine

Boynu kýldan ince, kaç kambur fýrlamýþ sýrtýndan kubbe gibi

Yarým kalmýþ pizzasý, daðýtmýþ sofrasýný sayýsýz alaturka harami

Düdüðü iþitilmiyor artýk hakemin, küresel bir darbe mi olmuþ ne

Mahmuzunu kente deðdirince silme mc donalds doluyor eyeri

Hep o kancýðýn iþi bunlar, ah o haddini bilmez aþüfte azýnlýk

Abdestsiz marþ bile dinlemezdi küçükken, metropolde yalnýzlýk

Böyle bir þey iþte, zurnaya döndürür adamý gidinin frenk dilberi

Ne yani hep ayný parmaklar mý kalkacak sosyal bilgiler dersinde

Taksitleri ödeyemeyince faize karþý çýkan ayetler okumasý

Çok mu matrak bir kuyumcunun, onun cevþenlere sýðýnan oynaþý

Yað satarým bal satarým mý oynasýn biri bizi gözetliyor evinde

Loncaya þairler girince bozulmuþ o kýt kanaat grameri esnafýn

Ya yaltaklanmaya teþne çoðu ya ayaklanmaya o günden beri

Resimli Türk Tarihi mübarek: hacýsý hocasý kuyumcusu delisi

Alayýndan sýkýldýk bu Muratlarýn, tüm sadrazamlar tatile çýksýn

Ali Emre

Kalbi çürükler için saklanmýþ bitek ekin sanki

             Annesini ölümle onaran gürbüz bebekler

             Sefiller için evcil iyilik yekinmeleri

Yas içinde yitip gider onca bayram sevinci

             Yol bilgisi çalýnmýþ narin kelebekler

             Kerbelâ’da üþüyen mevlit ilahileri

Kim çoðaltýyor yanýlgýnýn lekelenmiþ sesini

              Ýçlerinde bir höyükle gezen erkekler

              Evlerden taþan ýslak kadýn gürültüleri

Yolu bunca uzatan, yanlýþ yoldaþ seçimi

              Hep o hýzýr suretinde hýnzýr gülücükler

              Bengisu masalýnda zehir tekerlemeleri

van gogh

Gör iþte bir güzel sevin, sabah akþam baþucundayým

Öyle iþsiz güçsüzüm alnýmdaki ter kurumuþ çoktan

Kolaylýðýndan sýkýlýyorum hayatý uluorta terslemenin

Çocuklarýmýz güzel ya aramýzda bir kýþ bir patron

Aramýzda seçmen kütükleri necatigil loðusa kadýnlar

Ne köy olur insandan ne kasaba, televizyon karþýsýnda

Titreyip duran korkak ellerimi tutuyorsun bak çirkin

Alýp ayýrýyorsun beni sunturlu yerlerinden dünyanýn

Sen ne çoksun kadýnsýn hem güçlüsün iþte bilgesin

Öyle isteksiz öyle tutkusuz kinsiz kavgasýz yani

Oturup sevilmeyi bekliyorsun o dalgýn eþiklerde

Evimize ne kadar yakýþýyorsun, temiz ve lirik bir þiire

Koynumda büyüttüðüm ekinsin çekirge sürüsü içinde

Bulup onarýyorsun adý kötüye çýkmýþ tüm sözcükleri

Anahtarý çevirdiðim zaman dünyanýn o bütün itliði

Dýþarýda kalýyor ya, bu kötü diyorum kendi kendime

Herkesi sevesim geliyor yanýnda, düþüyor süngülerim

Ayýrmak zorlaþýyor eli yüzü düzgün sözlerden bir þiiri

Sevgili yalnýzlýðým, yanýndayým iþte, bir güzel sevin

Ýçime boþalýyor onca zehir ve hýzla köreliyor giyotin

ALÝ EMRE

Irmaklarý çaðýrýr sessizce çölün münkir ve fersiz gözlerine

Leylâ mý bir þarký öyle upuzun tiril tiril

öyle salkým saçak gecenin cirimsiz avlularýna

Çocuk ölüleriyle vurdukça kýyýlarýmýza akdeniz

günübirlik ve dokunaklý bir þarký sanýrým

fille ebabil, ceninle ölüm arasýnda

Umudu kaðþamýþ þehirlerde, Tanrý’nýn eski bahçelerinde

Bir gül daðýlýr gibi oluyor yanlýþ uzamýþ bir lamelif

Yüzümüze tutulmuþ bir fenerle

diri bir þarkýyla çýkýnca Leylâ, murdar kalabalýklardan

/Yaz nerede bitecek bunu çok düþündüm/

Çok düþündüm evini, güzelliðini koruyan

meleði, sevinçle canýna kýyan askerlerini onun

Çok düþündüm oynayacak mý kanamadan bahçelerde

Onu görünce indirecek mi eteklerini kent

sevecek mi o gürültüsüz takýlarýný

Yasin’i sevecek mi, Sabra’yý.. Tanklarýn önüne yatan

iki daðýn öpüþmesi gibi gülerek ölen kýzlarý…

Ýþte kapýsý durmadan dövülüyor

dünyaya çarpacak gibi oluyor kalbi – sanki yine eylül

Konuþkan büyük bir yara

çýplak bir tohum gibi sesini gizleyen ter

- Bir yer gösterin ah, bir saçak altý, bir þezlong -

Elma desem savaþ çýkýyor Leyla’nýn evinde

demesem býrakýp gidiyor beni

Yüksünmeden, hiç yabancýlýk çekmeden her yerde büyüyen

bir çocuktur þimdi Leylâ

Öyle uzun uzun, güzel güzel

öldürülse de herkesin gözü önünde

bütün anneler sýrayla emzirir onun düþlerini

Irmaklar titrer Allahým

yüreði terledikçe ettiði onca duadan

Ve baþý göðsümüze düþünce

daðlar uðunur dil tökezler kahramanlar yorulur

Kaynaþýr atýnýn terkisinde meleklerden bir umman

elleri kesinlikle yumuk yumuktur

Ali Emre / DERGÂH 2007